Zweryfikowała badania, które stawiają tezę, o wpływie środowiska rodzinnego na dzieci wskazując, na przykład, że jeśli agresywni rodzice mają większe prawdopodobieństwo mieć agresywne dzieci, to nie musi to być wynikiem wzorowania się dzieci na rodzicach lecz raczej bywa skutkiem odziedziczenia agresji w genach. Harris krytycznie odniosła się też do teorii efektu kolejności urodzenia (dziecka w rodzinie). Wskazuje, że grupa rówieśnicza stanowi najistotniejszy czynnik kształtujący psychikę dziecka. Według autorki tej książki dzieci identyfikują się bardziej z rówieśnikami z klasy szkolnej niż ze swoimi rodzicami i modyfikują swoje zachowania odpowiednio do grupy rówieśniczej co w ostateczności formuje ich indywidualny charakter. Praca Geny czy wychowanie spotkała się mieszanym przyjęciem. Psycholog Steven Pinker z Harvard University przewiduje, że praca ta stanie się punktem zwrotnym w historii psychologii. Jednak Frank Farley z Temple University stwierdził, że autorka przyjęła ekstremalny punkt widzenia opierając się na ograniczonej liczbie danych, a Jerome Kagan z Harvard University wskazał, że ignoruje ona ważne fakty, niezgodne z konkluzjami, do jakich książka prowadzi.