mały|Grób Leona Orłowskiego na cmentarzu Powązkowskim Leon Orłowski (ur. 22 marca 1891 w Tatarach, zm. 19 marca 1976 w Rabce) – polski dyplomata.
Życiorys Urodził się 22 marca 1891 w Tatarach, w rodzinie Ignacego (zm. 1917) i Haliny z Nieszkowskich (zm. 1901). Ukończył szkołę średnią we Włocławku, następnie studia na Wydziale Ogólnym Akademii Eksportowej w Wiedniu. Działał w Organizacji Młodzieży Narodowej, w 1905 uczestniczył w strajku szkolnym. Podczas I wojny światowej służył w armii rosyjskiej.
W czasie wojny polsko-bolszewickiej od sierpnia 1920 do marca 1921 służył ochotniczo w Wojsku Polskim jako porucznik kawalerii rezerwy. Służbę dyplomatyczną rozpoczął 12 kwietnia 1919 jako sekretarz w Konsulacie Generalnym RP w Nowym Jorku (do 1 stycznia 1924). Od 1 stycznia do 9 marca 1924 jako wicekonsul kierował konsulatem RP w Pittsburghu. Do 1927 był sekretarzem legacyjnym w Poselstwie RP w Waszyngtonie. Od 1 listopada 1927 do 1 sierpnia 1932 pracował w Departamencie Politycznym MSZ. W styczniu 1932 naczelnik Wydziału Zachodniego Józef Lipski pisał o nim: Bardzo wyrobiony urzędnik, posiadający duże kwalifikacje zarówno na skutek swej wielostronnej praktyki służbowej, jak i wrodzonych zdolności. Umysł wybitnie polityczny, orientujący się w zagadnieniach międzynarodowych.