Eutymiusz Suzdalski (ur. 1316 w Niżnym Nowogrodzie, zm. 1 kwietnia 1404 w Suzdalu) – święty mnich prawosławny.
Życiorys Urodził się w głęboko religijnej rodzinie. Jako młody człowiek miał sam czytać Pismo Święte i spędzać wiele czasu w cerkwi, na modlitwie. Postanowił zostać zakonnikiem i wstąpił do Pieczerskiego Monasteru Wniebowstąpienia Pańskiego w Niżnym Nowogrodzie, założonego przez późniejszego świętego prawosławnego Dionizego Suzdalskiego. On też przyjął śluby zakonne młodzieńca, nadając mu imię Eutymiusz i przyjmując go na swojego ucznia duchowego. W monasterze Eutymiusz wykonywał różne prace fizyczne, pracował w kuchni i w polu. Jednak to fakt, że większość pozostałego czasu spędzał na modlitwie, sprawił, że zyskał opinię świętego jeszcze za życia.
W 1352 kniaź suzdalski Borys Konstantynowicz poprosił Dionizego o wyznaczenie mnicha, który mógłby założyć nowy monaster w pobliżu Suzdala. Dionizy wybrał Eutymiusza, który udał się na wskazane miejsce i założył tam pustelnię z cerkwią św. Bazylego Wielkiego. W 1764 powstała przy niej wspólnota monastyczna uzyskała rangę klasztoru. Mnich Eutymiusz złożył ślub, że nigdy nie opuści nowego miejsca. Zyskał wówczas godność archimandryty.