W trakcie zmagań 1-4 czerwca (według kalendarza gregoriańskiego był to 11-14 czerwca, w Anglii obowiązywał wówczas kalendarz juliański), trzeciego dnia bitwy "Prince Royal", flagowy okręt wiceadmirała George’a Ayscue, dowódcy "białej" eskadry, stanowiącej awangardę angielskiej floty, wszedł na mieliznę. Załoga "Prince Royal", otoczona przez holenderskie okręty pod dowództwem wiceadmirała Cornelisa Trompa, wobec groźby spalenia przez brandery, opuściła banderę na znak poddania się (nie wywieszono białej flagi, gdyż w latach 1638-1790 była to bandera La Royale Marine (Królewskiej Marynarki Francuskiej)). Był to pierwszy i ostatni przypadek poddania się angielskiego dowódcy tak wysokiej rangi na morzu. Na rozkaz głównodowodzącego floty holenderskiej, admirała Michiela de Ruytera, wszystkie zdobyte okręty miały być zniszczone – ponieważ bitwa nie była jeszcze rozstrzygnięta, Holendrzy nie mogli sobie pozwolić na konwojowanie zdobyczy do swoich portów. Po wzięciu do niewoli całej załogi "Prince Royal" został spalony przez Holendrów.
Uwagi