Stanisław Pechkranc (ur. 16 grudnia 1865 w Warszawie, zm. 18 października 1921 w Warszawie) – polski lekarz żydowskiego pochodzenia. Był ordynatorem oddziału zakaźnego Szpitala na Czystem w Warszawie. Pozostawił około trzydziestu prac naukowych.
Życiorys W 1885 ukończył gimnazjum; studiował na Uniwersytecie Warszawskim, studia ukończył z wyróżnieniem w 1889. W tym samym roku rozpoczął pracę w Starym Szpitalu Starozakonnych przy ul. Pokornej, na oddziale zakaźnym. Zachorował po czterech tygodniach na dur brzuszny. W 1892 został asystentem na oddziale wewnętrznym u Wiktora Grossterna. Podczas epidemii cholery w Warszawie w 1892 przyjął również obowiązki ordynatora oddziału cholerycznego i pełnił je do 1894Uzdański S. Stanisław Pechkranc (wspomnienie pozgonne). Kwartalnik Kliniczny Szpitala Starozakonnych 1, 1, ss. 53-57 (1922). W 1904 roku powołany do wojska, w 1906 roku powrócił do kraju. Został wtedy ordynatorem nowego oddziału wewnętrzno-zakaźnego. W 1914 ponownie powołany do wojska rosyjskiego, służąc jako lekarz wojskowy podupadł na zdrowiu. Zmarł w Warszawie.