Rada Pruska stanowiła w latach 1454–1772 organ władzy ustawodawczej w Prusach Królewskich i Warmii. Rada była w I Rzeczypospolitej wyrazem odrębności ustrojowej na ziemiach pruskich. Wywodziła się z rady Związku Pruskiego. Początkowo w skład jej mieli wchodzić czterej wojewodowie, gubernator oraz przedstawiciele siedmiu miast. Po wojnie trzynastoletniej ustalił się jednak inny skład rady. Rada składała się początkowo z osób wybieranych przez sejmiki. Później skład rady stanowili wojewodowiewojewodowie: chełmiński, malborski, pomorski, kasztelanowiekasztelanowie: chełmiński, elbląski, gdański, podkomorzowiepodkomorzowie: chełmiński, malborski, pomorski, przedstawiciele większych miastGdańsk, Toruń, Elbląg, dwaj biskupibiskupi: warmiński, chełmiński, dwaj opaciopaci: pelpliński, oliwski oraz do 1508 roku przedstawiciele szlachty. Radzie przewodniczył gubernator. Skład rady ostatecznie ustalił się na początku XVI wieku. W skład rady wchodzili: biskupi warmiński i chełmiński, wojewodowie chełmiński, malborski, pomorski, kasztelanowie chełmiński, elbląski, gdański, podkomorzowie chełmiński, malborski, pomorski oraz przedstawiciele miast, po trzech z Torunia i Gdańska, dwóch z Elbląga. W późniejszym czasie delegacje gdańska i toruńska ograniczyły się także do dwóch osób. Delegacje miast posiadały po jednym głosie.