filozof miał nauczać swoich uczniów zza zasłony, aby jego obecność nie rozpraszała uczniów i nie odrywała ich od treści wykładu. Termin acousmatique został pierwszy raz użyty przez francuskiego kompozytora Pierre’a Schaeffera. Pochodzi od akousmatikoi, zewnętrznego kręgu uczniów Pitagorasa, którzy słyszeli nauczyciela jedynie zza kotary. Podobnie słuchacz koncertu słyszy muzykę akusmatyczną zza 'kotary' głośników, nie widząc źródła dźwięku.
Rozwój Wewnątrz akademii termin muzyka akusmatyczna lub sztuka akusmatycznaDufour, D. (1989), "Peu importe le son", Le Son des musiques, Symposium Ina-GRM and France-Culture, Paris: Ina-GRM/Buchet-Chastel.Dhomont, F. (1996), "Is there a Quebec sound", Organised Sound, 1(1), Cambridge University Press. wszedł do powszechnego użycia, szczególnie w odniesieniu do współczesnej muzyki konkretnej; jest jednak dyskusyjne, czy praktyka akusmatyczna odnosi się do stylu kompozycji czy do sposobu słuchania dźwiękuMcFarlane, M.W. (2001). "The Development of Acousmatics in Montréal", eContact!, 6.2, Journal of the Canadian Electroacoustic Community, Montreal..