Z powodu wybuchu I wojny światowej Wieriowkina i Jawleński wraz ze służącą Heleną Nieznakomową i jej synem Andrzejem jako obywatele Rosji musieli opuścić Niemcy i zamieszkali w Szwajcarii. W roku 1917 zamieszkali w Zurychu. Wskutek rewolucji październikowej ustał dopływ pieniędzy z rosyjskiego stypendium. 1921 wyjechał Jawleński do Wiesbaden, gdzie poślubił matkę swojego syna.
1924 uczestniczyła Wieriowkina w założeniu grupy „Der Große Bär” (Wielki Niedźwiedź) w Askonie. Utrzymywała się z prac graficznych i pisania artykułów. Korzystała też ze wsparcia przyjaciół.
Większość jej spuścizny artystycznej zgromadzono w fundacji jej imienia w Askonie. Zbiory jej dzieł znajdują się też w Galerii Lenbachhaus w Monachium oraz w muzeum w Wiesbaden.
Galeria
Przypisy
Bibliografia Otto Fischer, Marianna von Werefkin, w: Das neue Bild, Veröffentlichung der Neuen Künstlervereinigung München, München 1912 Gustav Pauli, Erinnerungen aus sieben Jahrzehnten, Tübingen 1936 Clemens Weiler (Wydawca), Marianne Werefkin, Briefe an einen Unbekannten 1901–1905, Köln 1960 Valentine Macardé, Le renouveau de l’art picturale russe 1863–1914, Lausanne 1971, S.