Początki mały|Fresk przedstawiający króla Michała I w kościele świętego Michała w Stonie, ok. 1080 roku. Michał był drugim synem Stefana Dobrosława i jego drugiej żony, krewnej cara bułgarskiego Samuela. W młodości brał udział wraz z braćmi w zakończonych sukcesem walkach ojca o wyswobodzenie Zety spod zależności od Bizancjum. Walki te datowane są na lata 1042-1050. Po śmierci Stefana Dobrosława, około 1050 roku, najstarszy syn Gojisław wraz z najmłodszym Predimirem otrzymali Trawunię; Michał – Oblik, Prapratnę i Crmnicę; Saganek – żupanię Gorsko, Kupelnik i Balec, a Radosław – Lu(s)kę, Podlužje i Kučevo z BudvąLatopis popa Duklanina, rozdz. XXXIX. Za Paul Stephenson, Chronicle of the priest of Duklja (Ljetopis' Popa Dukljanina). Władza zwierzchnia znalazła się w wyniku dokonanego podziału w ręku najstarszego Gojisława, który sprawował też opiekę nad najmłodszym, zapewne niepełnoletnim Predimirem. Dzielnica pryncypacka Gojisława pod względem obszaru i potencjału gospodarczego była równa dzielnicom trzech pozostałych braci. Znajdował się w niej też jeden z dwóch głównych ośrodków państwa, Kotor. Drugi, Prapatna, przypadł Michałowi. Do śmierci około 1052 roku Gojisław dzielił władzę zwierzchnią ze swą matką, wdową po Dobrosławie.