Jego bezwzględna postawa w czasie ofensywy przeciwko wojskom carskim w Małopolsce Wschodniej (terror wobec mieszkańców wsi położonych przy linii frontu) była powodem konfliktu z gen. Tadeuszem Rozwadowskim, który został odwołany z tego powodu do Wiednia. Rozwadowski wstawiał się za prześladowanymi włościanami do wyższych władz wojskowych, jednak pozostawało to bez efektu.
31 grudnia 1918 roku, po upadku Austro-Węgier przeszedł na emeryturę. Zmarł 17 września 1941 roku w Wiedniu.
Ordery i odznaczenia Krzyż Wielki Orderu Leopolda z dekoracją wojenną i mieczami Order Korony Żelaznej 1. klasy z dekoracją wojenną i mieczami Krzyż Zasługi Wojskowej 2 klasy z dekoracją wojenną i mieczami Order Korony Żelaznej 2. klasy z dekoracją wojenną i mieczami Krzyż Rycerski Orderu Leopolda – 1912 Order Żelaznej Korony 3. klasy Krzyż Zasługi Wojskowej – 1900 Medal Wojenny Krzyż za 25-letnią służbę wojskową dla oficerów Brązowy Medal Jubileuszowy Pamiątkowy dla Sił Zbrojnych i Żandarmerii Krzyż Jubileuszowy Wojskowy Order Królewski Korony 2.