thumb|Święto 1 dak – płk Antoni Durski-Trzaska składa wieniec pod pomnikiem gen. Józefa Bema; marzec 1929 thumb|Oficerowie polscy w niewoli niemieckiej. Oflag Colditz. Od prawej: płk Antoni Durski-Trzaska, płk Mieczysław Mozdyniewicz, adm. Józef Unrug, gen. Tadeusz Piskor, płk Władysław Smolarski, kmdr Marian Majewski Antoni Durski-TrzaskaW Roczniku Oficerskim z 1932, s. 139, 625 figuruje jako Antoni Durski-Trzasko. (ur. 21 listopada 1895 we Lwowie, zm. 16 maja 1982 w Lailly-en-Val we Francji) – pułkownik Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Antoni Durski-Trzaska był synem Karola, marszałka polnego porucznika armii Austro-Węgier i generała broni Wojska Polskiego oraz Anny z Edlbacherów. Był kuzynem pułkownika Zygmunta Durskiego.
W latach 1905–1911 uczył się w szkole realnej (korpusu kadetów), a od 1912 roku w Technicznej Akademii Wojskowej w Mödling. Maturę zdał eksternistycznie w Wiedniu w 1915 roku. W czasie I wojny światowej, w okresie od 19 listopada 1914 do lipca 1917 roku, pełnił służbę w Legionach Polskich. Między innymi dowodził 4 baterią 1 pułku artylerii. Po kryzysie przysięgowym, 9 września 1917 roku wcielony do wojska austriackiego i wysłany na front włoski.