Dane te u poszczególnych ludzi mogą się różnić (zwłaszcza z wiekiem). Słuch muzyczny – zdolność różnicowania i powtarzania podstawowych cech dźwięku: wysokości, barwy i siły (głośności). Słuch mowny – składa się nań słuch fonemowy (fonologiczny, fonematyczny) i słuch fonetyczny. Słuch fonemowy – umiejętność rozróżniania najmniejszych elementów składowych wyrazów, czyli fonemów. Fonemy rozróżniamy na zasadzie opozycji, np.: dźwięczność – bezdźwięczność, ustność – nosowość, miękkość – twardość Słuch fonetyczny – zdolność do rozróżniania różnych głosek w obrębie tego samego fonemu oraz zdolność spostrzegania cech prozodycznych mowy.
Gwarancją sukcesu w terapii jest określenie sprawności słuchowej pacjenta w zakresie wszystkich rodzajów słuchu i ewentualne usprawnianie tych funkcji, które okazują się zaburzone.
Przypisy
Kategoria:Logopedia