Wsławiła się nawet tym, że grała w czasie zamieszek w Watts starając się je uspokoić. Kilku jej członków zrobiło później karierę, zwłaszcza Sonny Criss, Charles Lloyd i David MurrayIain Anderson. This Is Our Music. Str. 142.

Na początku lat 60. XX w. powstały kręgi eksperymentujących muzyków, takich jak m.in. Leroy Jenkins, Malachi Favors Maghostut, Cecil Taylor, Muhal Richard Abrams, John Coltrane, Albert Ayler, Ornette Coleman, Sun Ra. Ich muzyka była pod nieustannym atakiem krytyków i spotykała się z niechęcią mediów i firm płytowychIain Anderson, dzieło cytowane, ss. 49–92. Rodziło to naturalne pragnienie stworzenia organizacji samopomocowej.

Największą rolę w powstaniu AACM odegrał Experimental Band, założony w 1962 r. przez Muhala Abramsa, który w ramach zespołu zaczął tworzyć kooperatywne idee – każdy z muzyków mógł zarówno uczyć się nowych pomysłów i technik od innych, oraz mógł przynieść swoją własną kompozycję i usłyszeć jej wykonanie. Każdy był zachęcany do indywidualnego rozwoju. 8 maja 1965 r. w ramach tej grupy powstała organizacja Association for the Advancement of Creative Musicians, której prezesem został Muhal Richard Abrams.