W 2006 liczba prawosławnych żyjących w Chinach była szacowana na 16 tys., z tego 400 osób w stolicy kraju. Według szacunków z 2009 liczba ta mogła wynosić od 9 do 15 tys.. Mimo dalszego nieuznawania religii przez władze po 1990 możliwe było wydawanie publikacji religijnych w języku chińskim oraz oficjalne wizyty hierarchów prawosławnych z Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego i Patriarchatu Konstantynopolitańskiego. W 2009 otwarta została, po gruntownym remoncie, najważniejsza ongiś świątynia rosyjskiej misji w Chinach – cerkiew Zaśnięcia Matki Bożej w PekinieAn Orthodox church consecrated on the territory of Russian embassy in Beijing. W 2010 istniały cztery placówki duszpasterskie, gdzie prawosławne nabożeństwa mogły być odprawiane legalnie. Jednak z powodu braku kapłanów chińskich miały one miejsce tylko wtedy, gdy do kraju przybył duchowny prawosławny z zagranicyTopic of Orthodoxy in China should be lifted up to level of the whole church. Chińczycy wyznania prawosławnego mogą podejmować studia w rosyjskich seminariach i akademiach duchownych, jak również przyjmować w Rosji święcenia kapłańskie, nie mają jednak możliwości powrotu do kraju i stałego administrowania parafiami poza rosyjskimi placówkami dyplomatycznymi.