Kolejne dwa medale zdobyła w 2000 roku, zajmując trzecie miejsce w biegu na 1000 m na dystansowych mistrzostwach świata w Nagano oraz drugie za Monique Garbrecht podczas sprinterskich mistrzostw świata w Seulu. Ostatni medal zdobyła podczas igrzysk olimpijskich w Salt Lake City, gdzie była najlepsza na swym koronnym dystansie, wyprzedzając Niemkę Sabine Völker i swą rodaczkę Jennifer Rodriguez. Brała ponadto udział w igrzyskach olimpijskich w Lillehammer w 1994 roku i rozgrywanych dwanaście lat później igrzyskach w Turynie, jednak plasowała się poza czołową dziesiątką. Wielokrotnie stawała na podium zawodów Pucharu Świata, odnosząc przy tym dziewiętnaście zwycięstw. W sezonie 1995/1996 zwyciężyła w klasyfikacji końcowej 1000 m, w sezonach 1996/1997, 1998/1999, 2000/2001 i 2002/2003 była druga, a sezon 1997/1998 zakończyła na trzeciej pozycji.
Chris Witty osiągała również sukcesy w kolarstwie torowym, zdobywając między innymi brązowy medal mistrzostw świata juniorów w Atenach w 1992 roku. W 2000 roku wystąpiła na igrzyskach olimpijskich w Sydney, zajmując piąte miejsce w wyścigu na 500 m na czas. Ponadto w 1996 roku została mistrzynią Stanów Zjednoczonych w wyścigu na 500 m.
Podczas igrzysk w Turynie była chorążym reprezentacji USA.