Cesarz mianował Dragomusza patrycjuszem i odesłał przed sobą do Strumicy.
Obserwując rozwój wydarzeń caryca zdecydowała się, za radą patriarchy Dawida, na poddanie państwa. Jej najstarszy syn Presjan sprzeciwił się tej decyzji i wraz z dwoma braćmi opuścił Ochrydę i udał się w góry. Większość dworzan poparła nowy kurs polityczny. Caryca wysłała z Ochrydy patriarchę Dawida z listami do cesarza Bazylego do Strumicy dla uzgodnienia warunków kapitulacji. Ze Strumicy cesarz bizantyński skierował się ku Skopje, gdzie stacjonował z potężnym garnizonem generał bizantyński Dawid Arianites, następnie przeszedł przez Szczip i Prosek nad Wardarem i na koniec stanął pod murami Ochrydy. U bram miasta Maria spotkała się z cesarzem prowadząc cały dwór – trzech swoich synów i sześć córek, bastarda Samuela, dwie córki Gabriela Radomira i jego pięciu synów, spośród których jeden był ślepy. Bazyli przywitał ich serdecznie i przyjął ich poddanie się. W Ochrydzie Bułgarzy wydali cesarzowi skarbiec carski (wyroby ze złota, wyszywaną złotem odzież, kolekcję złotych diademów ozdobionych perłami) o wartości 100 centenarii, który Bazyli rozdzielił pomiędzy wojsko jako łup wojenny.