W części wschodniej znajdowały się zbiorniki z gazem, w części zachodniej: budynki mieszczące piecownię, tłocznię, zawory, filtry i inne urządzenia, w sektorach centralnych znajdowała się wieża ciśnieńOprócz swej podstawowej funkcji, wieża ciśnień spełniała jeszcze jedna rolę, umieszczone na ścianie górnego zbiornika cztery tarcze zegarowe wskazywały pracownikom czas, zegar wybijał także godziny, a cztery jego tarcze były podświetlane w nocy trzema płomieniami gazowymi każda., kotłownia, bunkier węglowy, kotłownia, garaże, budynki administracyjne i magazyny. Do transportu węgla i koksu, który był drugim po gazie produktem wytwarzanym przez gazownię, w obrębie zakładu używano kolejki prowadzonej przez miniaturowe parowozy bezogniowe. Gazownia była kilkakrotnie modernizowana i rozbudowywana w swojej historii, wiązało się to z koniecznością przejęcia produkcji gazu po trzech pozostałych gazowniach miejskich wyłączanych z produkcjiGazownia nr 2 została zamknięta w roku 1906, gazownia nr 1 roku 1914, a gazownia nr 3 w roku 1927, rozwój miasta, przez przyłączenie do niego nowych osiedli w roku 1928 spowodował gwałtowny wzrost zapotrzebowania na gaz w mieście. Pierwsza rozbudowa zakładu miała miejsce w roku 1927, następne w latach 1928 i 1934, natomiast w roku 1942 gazownia została przyłączona do tzw.