Dowództwo Wehrmachtu wytyczyło w zachodniej części kraju strefę ochronną, gdzie miało powstać zaplecze militarne oraz gospodarcze wspierające funkcjonowanie jednostek. Niemieccy oficerowie rozpoczęli również pracę instruktażową na potrzeby tworzonej armii słowackiej. Rząd słowacki przygotował kilka lotnisk dla Luftwaffe.
Organizacja armii słowackiej Do 1 września 1939 armia słowacka zmobilizowała 51 306 mężczyzn, z czego w składzie Armii Polowej „Bernolak” znalazły się 12 642 osobyIgor Baka „Udział Słowacji w agresji na Polskę w 1939 roku”, Polski Instytut Spraw Międzynarodowych, Warszawa 2010, s. 118.. Strefa działań armii słowackiej, przydzielonej do 14 Armii dowodzonej przez gen. płk. Wilhelma Lista, leżała w sektorze operacyjnym niemieckiej Grupy Armii Południe.
Dowódca Słowackiej Armii Polowej – gen. I rangi Ferdinand Čatloš, 1 Dywizja Piechoty (krypt. „Jánošik”) – dowódca gen. II rangi Anton Pulanich: 4 i 5 Pułk Piechoty oraz 2 samodzielny batalion piechoty, 1 Pułk Artylerii, 2 dywizjon 4 Pułku Artylerii, 1 rozpoznawczy dywizjon kawalerii (stan na 28 sierpnia 1939). 1 września zajęła Zakopane i Polski Spisz, a następnie Nowy Targ. 2 Dywizja Piechoty (kryp. „Škultéty”) – dowódca ppłk Ján Imro (od 5 września – gen.