Ulica Bożego Ciała – ulica w Krakowie w dzielnicy I Stare Miasto, na Kazimierzu. Łączy ulicę J. Dietla z placem Wolnica. Wytyczona w ramach planu lokacyjnego Kazimierza w 1335 roku.
Obecna nazwa obowiązuje od 1818 r. Początkowo niezabudowana. Do ulicy przylegał jedynie budynek szkoły parafialnej. Po wyburzeniu murów miejskich Kazimierza w 1842 r. ulicę przedłużono do ul. Miodowej. Z tego okresu pochodzi większość zabudowy. W 1892 r. ulicę przedłużono do ul. Józefa Dietla.
Zabudowa Budynki to głównie czynszowe kamienice z końca XIX wieku.
ul. Bożego Ciała 1 (ul. Dietla 49) – czynszowa kamienica. Projektował Karol Knaus, 1897. ul. Bożego Ciała 2 (ul. Dietla 51) – czynszowa kamienica. Projektował Maksymilian Nitsch, 1899. ul. Bożego Ciała 3 (ul. Miodowa 8) – czynszowa kamienica. Projektował Karol Knaus, 1899. ul. Bożego Ciała 6 (ul. Miodowa 11) – czynszowa kamienica. Projektował Leopold Tlachna, 1896. ul. Bożego Ciała 7 – czynszowa kamienica. Projektował Leopold Tlachna, 1893. ul. Bożego Ciała 8 – czynszowa kamienica. Projektował Leopold Tlachna, 1893. ul. Bożego Ciała 9 – czynszowa kamienica, 1894–1895. ul. Bożego Ciała 10 – czynszowa kamienica. Projektował Leopold Tlachna, 1892. ul. Bożego Ciała 11 – czynszowa kamienica, 1895–1896. ul. Bożego Ciała 12 – czynszowa kamienica, 1890. ul. Bożego Ciała 13 (ul.