thumb|right|250px|Kombu thumb|right|250px|Tsukudani sporządzone z kombu – surowiec kulinarny uzyskiwany z kilku gatunków wodorostów z rzędu listownicowców, przede wszystkim listownicy japońskiej (Saccharina japonica, syn. Laminaria japonica), a w mniejszym stopniu z (Laminaria religiosa), (L. cichorioides), i różnych gatunków . Wykorzystywany jest w kuchni japońskiej i innych krajów Dalekiego Wschodu.

Historia Najwcześniejszy zachowany dokument wzmiankujący o kombu to z 797 roku, lecz przypuszcza się, że spożywano je znacznie wcześniej, już w okresie Jōmon (12 000 p.n.e. do 300 p.n.e.). W późniejszych czasach opracowano sposób suszenia, co pozwoliło je dłużej przechowywać.

Zastosowanie Obecnie kombu jest eksportowane z Japonii do wielu krajów na całym świecie. Mimo stosunkowo skomplikowanego cyklu rozwojowego (heteromorficzna przemiana pokoleń) w Chinach laminaria japońska jest uprawiana w zagrodach morskich, a jej plechy są przetwarzane na suszony surowiec. W trakcie obróbki może być barwiony zielenią malachitową, proszkowany itp. Skład procentowy świeżej masy (dane dla różnych gatunków listownic) woda – 23,5 białka – 5,8 tłuszcze – 1,1 skrobia – 42,0 (zawiera również laminarynę i mannitol) celuloza, tj.