Samodzielny Batalion Spadochroniarzy „Nembo” (wł. Battaglione autonomo paracadutisti „Nembo”) – oddział wojskowy Sił Zbrojnych RSI podczas II wojny światowej.

Historia Po kapitulacji Włoch 8 września 1943, większość żołnierzy 3 batalionu kpt. Edoardo Sali i 12 batalionu mjr. Mario Rizzattiego oraz oddziału uzupełnieniowego z Viterbo 184 Dywizji Spadochronowej „Nembo” opowiedziała się po stronie nowych władz Włoskiej Republiki Socjalnej (RSI). Oba bataliony zostały przeniesione do Rzymu, gdzie ich żołnierze dołączyli do pozostałych spadochroniarzy, którzy poparli RSI. Zostało z nich sformowane Raggruppamento Volontari Paracadutisti Italiani, wysłane wkrótce na wybrzeże Lacjum w rejon Maccarese–Santa Severa w celu obrony przed ewentualnym desantem wojsk alianckich. Przemiano je tam na Raggruppamento Paracadutisti „Nembo”, którego liczebność doszła do kilku tysięcy żołnierzy, i podporządkowano niemieckiej 2 Dywizji Strzelców Spadochronowych. Pod koniec 1943 około 1200 spadochroniarzy zostało przeniesionych na przeszkolenie do Spoleto, gdzie podzielono ich na dwa bataliony szkoleniowe. Wkrótce wydzielona grupa 150 ochotników wyjechała do Fryburga na specjalistyczne przeszkolenie spadochronowe. Następnie przeszli jeszcze intensywny kurs taktyczny w Le Courtine koło Awinionu.