Romuald Gelles (ur. 15 stycznia 1941 w Wołczkowcach) – polski historyk, specjalizujący się w historii najnowszej i historii Niemiec.
Życiorys Po zakończeniu II wojny światowej przeprowadził się wraz z rodzicami do Oławy, gdzie spędził swoje dzieciństwo oraz wczesną młodośćPrzegląd Uniwersytecki (Wrocław), R. 17, Nr 9 (182), wrzesień 2011, s. 6. Studiował historię na Uniwersytecie Wrocławskim, otrzymując w 1963 tytuł magistra. Dziesięć lat później uzyskał stopień naukowy doktora nauk humanistycznych w dziedzinie historii na podstawie pracy: Wrocław w latach Wielkiej Wojny (1914–1918). Stopień doktora habilitowanego otrzymał w 1984 na podstawie monografii Rola szkoły niemieckiej w kształtowaniu obrazu Polski i Polaków w okresie międzywojennym. W 1991 otrzymał stanowisko profesora nadzwyczajnego, a w 1998 profesora zwyczajnego.
Początkowo pracował w Zakładzie Dydaktyki Historii Instytutu Historycznego Uniwersytetu Wrocławskiego, gdzie w latach 1980–1985 był kierownikiem. Ponadto w latach 1984–1985 piastował stanowisko wicedyrektora tego instytutu. W 1986 rozpoczął pracę w Instytucie Politologii, gdzie przez rok był wicedyrektorem. W 1987 został wybrany prorektorem swojej macierzystej uczelni. Funkcję tę pełnił do 1990 roku.