2 Dywizja Grenadierów „Littorio” () – jednostka wojskowa Sił Zbrojnych Włoskiej Republiki Socjalnej istniejąca pod koniec II wojny światowej.
Historia Po ogłoszeniu przez Włochy rozejmu 8 września, a następnie powstaniu Włoskiej Republiki Socjalnej 15 września 1943, rozpoczęło się tworzenie jej sił zbrojnych. Niemcy zgodzili się na sformowanie czterech dywizji wojsk lądowych. Jako druga dywizja powstawała Dywizja Grenadierów „Littorio”. Nazwa ta została nadana bardziej dla wzmocnienia morale żołnierzy włoskich na podobieństwo niemieckich dywizji grenadierów pancernych, gdyż jednostka była zorganizowana, jak zwykła dywizja piechoty. Formowanie rozpoczęło się pod koniec lutego 1944 r. Na czele dywizji stanął płk Tito Agosti. Liczyła ona ok. 18,5 tys. ludzi. Utworzono dwa pułki piechoty i pułk artylerii oraz pododdziały wsparcia i służb. Włosi przeszli szkolenie wojskowe w Sennelager w Niemczech. 25 sierpnia przeniesiono ich do Poligon Heuberg i Münsingen, zamieniając się z Dywizją Alpejską „Monterosa”, która w tym czasie powróciła do Włoch. Pod koniec października zakończyło się szkolenie, zaś w listopadzie dywizja została przetransportowana do ojczyzny, trafiając na Linię Gotów. Niemcy zamierzali ją wykorzystać na tyłach do zadań antypartyzanckich i ochrony linii komunikacyjnych, ale sprzeciwił się temu mianowany generałem T.