Po śmierci papieża Honoriusza II w lutym 1130 doszło do schizmy: część kardynałów obrała Innocentego II, a część antypapieża Anakleta II. Bernard degli Uberti zdecydowanie opowiedział się po stronie Innocentego II, wobec czego Anaklet II, który zdołał opanować Rzym, rzucił na niego klątwę. Nie miało to jednak większego znaczenia, gdyż antypapież poza Rzymem i południową Italią nie zdobył szerszego poparcia, a jesienią 1132 do północnej Italii wkroczył król niemiecki Lotar III, zwolennik Innocentego II. W Weronie doszło wówczas do spotkania starego i schorowanego już biskupa Parmy z królem. Być może Bernard był obecny przy koronacji Lotara III na cesarza w czerwcu 1133, gdyż jest wspomniany w wydanym wówczas przez niego dyplomie potępiającym antypapieża Anakleta II.
Bernard zmarł 4 (lub 12) grudnia 1133 w ParmieGanzer, s. 55; Hüls, s. 173; Schwartz, s. 188. Datę 12 grudnia podaje jeden z późniejszych żywotów św. Bernarda degli Uberti, jednak w literaturze naukowej większym zaufaniem darzone są źródła wskazujące datę 4 grudnia 1133 (Hüls, s. 174 przyp. 33). i został pochowany w miejscowej katedrze gdzie do czasów współczesnych zachowały się jego relikwie.