Przewrót majowy był weryfikacją kadr Wojska Polskiego oraz planów jego rozbudowy. Na podstawie analizy personelu lotnictwa wojskowego uznano, że występuje w nim dysproporcja na niekorzyść obserwatorów – na 449 pilotów w jednostkach liniowych przypadało ich jedynie 110. Planowane wykorzystanie bojowe lotnictwa zakładało jego podporządkowanie jednostkom naziemnym, na rzecz których miało ono prowadzić rozpoznanie oraz zapewniać łączność kurierską. Płk pil. inż. Ludomił Rayski, Szef Departamentu Lotnictwa MSWojsk., podjął decyzję o zmianie profilu szkolenia w OSL i przejściu na szkolenie jedynie obserwatorów. Ta decyzja, nieprzedstawiona wcześniej uczniom i nieuzasadniona, doprowadziła do wybuchu buntu. Pod kierunkiem pchor. Bronisława Boguskiego uczniowie przygotowali list protestacyjny do Ludomiła Rayskiego i odmówili spożycia posiłku. Władze wojskowe podjęły działania represyjne – dwunastu najaktywniejszych uczestników (nazywanych później „dwunastoma apostołami”) buntu przeniesiono do jednostek piechoty. Pozostałych podchorążych skierowano do pułków lotniczych w celu weryfikacji ich przydatności. Promocję na stopień podporucznika uzyskiwali w tych jednostkach, w OSL oficjalna pierwsza promocja nie odbyła się. Prymusem tej promocji został ppor. obs.