thumb|Walter Gramatté:Portret Rosy Schapire, 1920 thumb|180px|Program Die Brücke, 1906, drzeworyt Ernsta Ludwiga Kirchnera Rosa Schapire (ur. 9 września 1874 w Brodach, zm. 1 lutego 1954 w Londynie) – niemiecka historyczka kultury i kolekcjonerka dzieł sztuki.
Urodziła się w Brodach w zamożnej zasymilowanej rodzinie żydowskiej, jako jedna z pięciu sióstr. Od dzieciństwa władała językiem polskim, niemieckim i francuskim. Jej młodsza siostra, Anna Schapire-Neurath, pisarka, wyszła za mąż za austriackiego ekonomistę i filozofa Otto Neuratha.
Rosa Schapire studiowała historię sztuki na uniwersytetach w Zurychu, Lipsku, Berlinie i Heidelbergu. Studia zakończyła dyplomem w roku 1904 w Heidelbergu.
W roku 1897 opublikowała w miesięczniku „Sozialistische Monatshefte” artykuł Ein Wort zur Frauenemanzipation („Słowo o emancypacji kobiet”).
W roku 1905 zamieszkała w Hamburgu. Przetłumaczyła z języka francuskiego na niemiecki dzieła Honoré de Balzaca i Emila Zoli oraz z języka polskiego prace Kazimierza Chłędowskiego Dwór w Ferrarze (1907) i Rokoko we Włoszech (1914).