mały|Rysunek przedstawiający amerykańskich osadników Osadnik – osoba pochodząca z innego regionu kraju, innego kraju lub kontynentu zakładająca (w grupie) osady (lub miasta) na terenach słabo rozwiniętych, słabo zaludnionych lub niezamieszkanych, albo też przejętych od innego państwa czy właściciela na drodze zbrojnej (wojna) lub pokojowej (traktat pokojowy, nabycie)Osadnictwo, Encyklopedia Wiem.. Osadników nazywano także kolonistami lub pionierami.
Znani z historii osadnicy koczownicy, którzy w okresie ok. 20 000–65 000 lat temu przedostali się z południowo-wschodniej Azji do Australii (Aborygeni) lub z północno-wschodniej Azji przez pomost lądowy w rejonie dzisiejszej cieśniny Beringa do Ameryki (Indianie) Polinezyjczycy, którzy dzięki umiejętnościom żeglarskim zasiedlili stopniowo w latach 1500–1000 p.n.e. rozległe obszary Oceanu Spokojnego osadnicy greccy zakładający na zlecenie greckich państw-miast kolonie w okresie wielkiej kolonizacji (od VIII do VI w. p.n.e.), osadnicy niemieccy, którzy w średniowieczu na zaproszenie władców czeskich, polskich, węgierskich, śląskich lub pomorskich oraz na zlecenie zasadźcy na podstawie przywileju lokacyjnego pana feudalnego lokowali wsie i miasta, m.in.