Anton Heiller (ur. 15 września 1923 w Wiedniu, zm. 25 marca 1979 tamże) – austriacki kompozytor, organista i pedagog.
Życiorys Pierwszych lekcji gry na fortepianie udzielił mu ojciec. Następnie nauki gry na organach pobierał u Wilhelma Mücka, który był organistą w Katedrze św. Szczepana w Wiedniu.
Od kwietnia 1941 roku do czerwca 1942 roku Heiller studiował na Akademii Muzycznej w Wiedniu (Wiener Musikhochschule) w klasie gry na organach, klawesynie i fortepianie, oraz teorię muzyki. Zaraz po skończeniu studiów został powołany w 1942 roku do wojska.
Po wojnie pracował na Akademii Muzycznej w Wiedniu. W roku 1945 otrzymał tytuł profesora i nauczał gry na organach, a od 1969 roku kompozycji muzyki kościelnej. W roku 1950 objął „Collegium Musicum Muzyki Współczesnej”. Od roku 1947 obok nauczania wiele koncertował w roli organisty, klawesynisty i dyrygenta. W roku 1952 otrzymał Pierwszą Nagrodę w Konkursie Improwizacji organizowanym w Haarlemie w Holandii.
Repertuar Antona Heillera obejmował dzieła Giovanniego Gabrielego, Dietericha Buxtehudego, Bacha, Regera i Hindemitha, który był bliskim przyjacielem Heillera. Heiller był znanym wykonawcą dzieł Johanna Sebastiana Bacha.