Josiah Harmar (ur. 10 listopada 1753, zm. 20 sierpnia 1813) – oficer armii amerykańskiej podczas wojny o niepodległość Stanów Zjednoczonych oraz Wojny z Indianami Północnego Zachodu.
Harmar urodził się w Filadelfii w stanie Pensylwania i tam też uczęszczał do kwakierskiej szkoły. Karierę wojskową zaczął w czasie amerykańskiej wojny rewolucyjnej, uzyskując w roku 1775 stopień kapitana. Służył pod rozkazami George'a Washingtona i Henry'ego Lee, a po zakończeniu działań – już w stopniu pułkownika – został w roku 1784 wydelegowany przez Kongres do dostarczenia ratyfikowanego Traktatu paryskiego (1783) komisarzowi Benjaminowi Franklinowi w Paryżu.
W roku 1784, jako najwyższy rangą oficer w armii, Harmar otrzymał od Kongresu polecenie objęcia dowództwa Pierwszego Pułku Amerykańskiego. W rok później podpisał Traktat z Fort McIntosh i rozpoczął budowę Fortu Harmar w pobliżu dzisiejszego miasta Marietta (Ohio). Nadzorował również budowę Fortu Steuben niedaleko Steubenville. Harmar został, w roku 1787, mianowany generałem. W dwa lata później postanowił wznieść Fort Washington w miejscu dzisiejszego Cincinnati. Fort, nazwany tak na cześć pierwszego prezydenta Stanów Zjednoczonych, miał stać na straży osad na obrzeżach Kraju Ohio.