Państwowy zasób archiwalny (ang. state archival fonds, niem. Staatlicher Archivfonds, ros gosudarstwiennyj archiwnyj fond, włos. patrimonio archivistico statale) – termin przeniesiony z archiwistyki radzieckiej i wprowadzony do stosowania w Polsce w 1951 r. dekretem o archiwach państwowychDekret z dnia 29 marca 1951 roku o archiwach państwowych (). oraz rozporządzeniem z 1957 w tej sprawieRozporządzenie Rady Ministrów z dnia 19 lutego 1957 roku w sprawie państwowego zasobu archiwalnego ().. Wspomniany dekret tworzył Naczelną Dyrekcję Archiwów Państwowych. Pojęcie państwowego zasobu archiwalnego było stosowane powszechnie w krajach Europy Środkowej i Wschodniej na określenie całości archiwaliów i narastającej dokumentacji pozostającej we władaniu państwa. W takim znaczeniu przetrwał do ogłoszenia w 1983 roku ustawy o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach. Tekst ustawy z 1983 r. nadał mu inne, węższe znaczenie.
Państwowy zasób archiwalny tworzą materiały archiwalne: