W marcu 1916 roku poznał Amedeo Modiglianiego, z którym pozostał w długiej przyjaźni i zaczął kupować jego prace, zawierając stały kontrakt na sprzedaż jego obrazów. Modigliani namalował kilka portretów Zborowskiego, który opiekował się chorym artystą. W tym samym roku Zborowski wyjechał z żoną i Lunią Czechowską, żoną polskiego emigranta, do Nicei i Cagnes-sur-Mer.
Zborowski był organizatorem pierwszych wystaw Amedeo Modiglianiego w Paryżu 1917, 1921, 1924) i w Londynie 1919. Po zgonie Modiglianiego (1920) Zborowski przejął wszystkie pozostawione przez artystę obrazy i rzeźby, a pracownię malarza zajął wychowanek Józefa Pankiewicza, Jan Wacław Zawadowski z Krakowa.
Zborowski zaopiekował się też żydowskim malarzem Chaimem Soutinem, w 1918 zapewniając mu pobyt w pirenejskim Céret, gdzie Soutine stworzył cykl krajobrazów, a następnie zawierając z nim kontrakt w 1919 (podobny kontrakt wcześniej zawarł z M. Utrillo w 1918). W 1926 otworzył własną galerię przy rue de Seine, gdzie wystawiał m.in. prace polskich artystów (Józefa Pankiewicza w 1927, Henryka Haydena).