Po aresztowaniach polskich socjalistów w Niemczech, redakcję „Gazety Robotniczej” przeniesiono z Berlina do Krakowa. W związku z tym Gumplowicz został współredaktorem „Gazety Robotniczej” i „Naprzodu”. Aby podjąć obowiązki przerwał swój pobyt w podlondyńskim falansterze rolniczo-hodowlanym i we wrześniu 1902 przeniósł się do Krakowa. Wkrótce objął też po L.Wasilewskim redakcję „Przedświtu”, organu PPS, przeniesionego w listopadzie 1901 z Londynu. Publicystyka i praca w 3 redakcjach nie zdołały Gumplowiczowi zająć całego czasu. Swoje artykuły publikował ponadto w „Latarni”, „Krytyce” i „Świetle”, posługując się przy tym pseudonimem Piotr Górkowski albo Władysław Krakowski. Czasami wydawał też broszury popularnonaukowe, tłumaczące zjawiska społeczne i polityczne. Organizował nielegalne wycieczki na teren Górnego Śląska i spotkania z tamtejszymi towarzyszami, przemawiał na wiecach, rozwoził bibułę, w tym także po terenie zaboru rosyjskiego, co wymagało nielegalnego przekraczania granicy, przybywającym zza granicy towarzyszom służył lokalem. Od jesieni 1910, z polecenia Komisji Oświatowej PPSD, pracował jako wykładowca w szkole partyjnej.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Władysław Gumplowicz · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.