Efekt Lensego-Thirringa – opisany przez ogólną teorię względności. Powstaje, gdy obracające się masywne ciało o dużym momencie bezwładności włóczy układ inercjalny w swoim polu grawitacyjnym. Został przewidziany teoretycznie w 1918 przez dwóch austriackich uczonych – Josefa Lensego i Hansa Thirringa. Swobodnie spadający układ, wzmiankowany tutaj jako układ inercjalny, którego orientacja określona jest przez żyroskop obraca się lub doznaje wtedy precesji. Lense i Thirring pokazali, że uwzględniając efekty relatywistyczne, przyspieszenie Coriolisa w odległości od obracającego się masywnego ciała o promieniu i masie przy oraz prędkości układu inercjalnego, ma dodatkową składową:

gdzie:

Efekt Lensego-Thirringa został potwierdzony obserwacyjnie.

Wpływ pola grawitacyjnego na układ inercjalny Einstein przewidywał istnienie trzech efektów spowodowanych przez pole grawitacyjne oddziałujące na układ inercjalny. Są to: rotacyjny efekt włóczenia układów inercjalnych (efekt Lensego-Thirringa), liniowy efekt włóczenia układów inercjalnych – opisuje efekt spowodowany oddziaływaniem masy ulegającej przyspieszeniu na masę pozostającą w spoczynku.