Ośrodek ten współpracował z grupą „Jędrusiów” i AK. Nauczycielka geografii Maria Jarema była współorganizatorem tajnych spotkań ukrywającej się młodzieży, powielała tajną prasę i prowadziła zajęcia samokształceniowe w zakresie poezji i literatury polskiej.
Po przekroczeniu przez Armię Czerwoną Wisły w rejonie Baranów Sandomierski–Osiek zaczyna się budowa zrębów nowej lokalnej władzy PRL-u, a w jej wyniku szkoła liczy łącznie siedem klas – zaczęto uczyć na zmiany. Ponadto w trakcie i po II wojnie światowej w wyniku reform rolnych (na mocy dekretu PKWN z 6 września 1944) i nadaniu chłopom upragnionej ziemi, rodzice zaczęli lekceważyć obowiązek szkolny, angażowali dzieci do pracy fizycznej głównie na roli, nie dbali o swoje pociechy. Dzieci były małoambitne, nie miały też chęci do nauki i spełniania obowiązków szkolnych. Wyniki pracy szkoły były niezadowalające. Chcąc poprawić sytuację w szkole ustalono następujące kierunki pracy szkoły: dążenie do podniesienia wyników nauczania, wykształcenie w uczniach socjalistycznego stosunku do pracy, podniesienie autorytetu nauczyciela. W związku z zarządzeniem Ministerstwa Oświaty zabroniono rozpoczynania lekcji modlitwą, nauczycielom noszenia emblematów religijnych, i usunięto krzyże ze szkoły. Podkreślano laickość szkoły, kształtowanie naukowego poglądu na świat.