literaturoznawcę Piotra Chmielowskiego, prawnika Karola Dunina, pisarza i pedagoga Adolfa Dygasińskiego, religioznawcę i filologa klasycznego Ignacego Radlińskiego, historyka Władysława Smoleńskiego, pisarza i publicystę Ludwika Straszewicza), a poziomem nauczania przewyższała inne podobne placówki. Szkoła mieściła się w budynku, położonym przy skrzyżowaniu Alej Jerozolimskich i Marszałkowskiej (w okolicach dzisiejszego hotelu Novotel). Została ona zamknięta przez kuratora Apuchtina w 1885 pod pretekstem niedozwolonego nauczania języka polskiego w klasach niższych, co odkrył inspektor Kryłow podczas wizytacji (mową polską posługiwał się Adolf Dygasiński, który na zawsze utracił prawo nauczania w szkołach). Wskutek tych represji Benni przeniósł się w 1886 do Dorpatu, gdzie pracował jako nauczyciel języka francuskiego i angielskiego w tamtejszym gimnazjum realnym (w latach 1886–1891). W 1891 powrócił do Warszawy. W ostatnich latach był lektorem języka angielskiego i francuskiego, a nadto sekretarzem konsulatu angielskiego w Warszawie. Benni należał wraz z młodszym bratem Karolem do inicjatorów budowy pomnika Adama Mickiewicza w Warszawie na setną rocznicę urodzin poety (odsłonięcie pomnika nastąpiło 24 XII 1898 r.). Był także stałym uczestnikiem słynnych „piątków” u brata Karola Benniego.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Herman Benni · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.