Pierwsze prace budowlane na linii Sosnowiec – Będzin – Dąbrowa Górnicza rozpoczęto w 1926. W Będzinie rozpoczęto budowę dużej zajezdni, którą ukończono rok później. Pierwszy fragment linii, tj. Sosnowiec – Będzin, oddano do użytku 18 stycznia 1928. W późniejszych latach oddano do użytku następujące odcinki: 11 lutego 1928 – linia Będzin – Dąbrowa kościół, 14 lipca 1928 – linia Sosnowiec – Szopienice, 31 października 1928 – linia Dąbrowa kościół – Reden, 1931 – wiadukt pod linią kolejową w pobliżu stacji Sosnowiec Główny, która połączyła obydwie sieci tramwajowe, 27 stycznia 1929 – linia Będzin – Czeladź, 1 maja 1934 – linia Milowice – Sosnowiec, 22 grudnia 1935 – linia Sosnowiec – Konstantynów.
W niemieckiej części Górnego Śląska kontynuowano prace nad modernizacją sieci, natomiast tramwaje bytomskie, będące własnością miasta Bytomia, rozbudowywały istniejącą sieć. Powstały wtedy odcinki: pod koniec 1925 – Miechowice – Rokitnica – Wieszowa, 1927 – Bytom Rynek – Pogoda – KWK Nowy Orzeł Biały (ul. Siemianowicka), 1928 – Rokitnica – Helenka, 1930 – Bobrek – Biskupice. Spółka miejska Städtische Straßenbahn Beuthen, prowadziła eksploatację tych linii. Powstała ona 23 października 1913.