mały|Fara w Mińsku na planie z 1793 r. Kościół Trójcy Przenajświętszej i Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny () – rzymskokatolicki kościół farny w Mińsku, założony w 1390 roku. Znajdował się na Górze Troickiej, która według jednej z wersji otrzymała swoją nazwę od wezwania świątyni. Wielokrotnie niszczony i odbudowywany. Ostatni ze zbudowanych drewnianych budynków kościelnych spłonął na początku XIX wieku, zaś murowaną plebanię rozebrano po II wojnie światowej.
Historia Według podań, kościół założony został w 1390 roku przez króla polskiego i wielkiego księcia litewskiego Władysława Jagiełłę. Około 1460 roku kościołowi przekazany był we władanie folwark Czuryłowicze, leżący na południe od miasta. Pierwsza mińska świątynia katolicka spłonęła razem z miastem w 1505 roku, kiedy to najazd tatarski doprowadził do doszczętnego spalenia Mińska.
W 1508 roku zbudowano nowy kościół pod wezwaniem Trójcy Przenajświętszej. Świątynia znajdowała się na wzgórku, na lewym brzegu Świsłoczy. Według wizytacji i inwentaryzacji w latach 1632 i 1636 kościół był drewniany na murowanym fundamencie, na planie krzyża. Wnętrze upiększały drewniane ołtarze, na chórach znajdowały się organy.