Okres kierownictwa Gabriela Weissa Czasy dyrekcji Gabriela Weissa stały się przełomowym etapem w historii manufaktury. Zakład ćmielowski w tym okresie składał się z pięciu budynków drewnianych – w jednym przygotowywano masę ceramiczną, w drugim były warsztaty, trzeci mieścił drukarnię i malarnię, w czwartym umieszczono piece, a w piątym skład gotowych wyrobów. Od połowy lat 40. XIX wieku zaczęto inwestować w rozwój fabryki, poprawę jakości produkcji, a pod koniec lat 50. zaczęto wznosić nowy budynek. Dyrektorem nadal był Gabriel Weiss.
Dużym osiągnięciem Weissa było rozpoczęcie w Ćmielowie w 1838 roku produkcji porcelany. Nie była ona zbyt wysokiej jakości. Podstawę produkcji stanowiły więc wyroby z fajansu i kamionka. Naczynia kamienne formowali Franciszek Petelewicz i Franciszek Wójcicki. Weiss wprowadzał nowe wzory, które sam projektował lub wzorował się na wyrobach zagranicznych manufaktur. Dominowały kompozycje kwiatowe i ornamenty z liści.
W produktach ćmielowskich przeważał wówczas typ dekoracji klasycystycznej. Najbardziej znane spośród nich to ażurowane koszyczki, „plecione” z cienkich wałków porcelany.