Pełniąc wcześniej funkcję żupanów pałacowych (iupani de curia), należeli już wcześniej do wąskiej elity możnowładczej, znanej dobrze z ówczesnych stosunków chorwackich (gdzie określano ich iupanus seu comes palatii) i węgierskich.
Fakt ustanowienia Wukana żupanem wraz z Markiem nie znajduje analogii w ówczesnych stosunkach. Najbardziej przypomina występujący w XI w. w Chorwacji zwyczaj ustanawiania żupana i jego zastępcy, zwanego podżupem (postiupus, podiupus). Powodem podjęcia takiej decyzji przez Bodina była prawdopodobnie rozległość prowincji i jej strategiczne położenie na pograniczu bizantyńskim. Okoliczność, że obydwaj żupani złożyli przysięgę, sugeruje, iż każdy z nich miał do wypełnienia odrębne zadania. Wukan, jak to wynika z dalszych wzmianek, pełnił funkcje wojskowe, Marek zapewne fiskalno-sądownicze, co tłumaczy, dlaczego poza informacją o powierzeniu mu urzędu żupańskiego w Raszce nie pojawia się on więcej na kartach historii. Zakres władzy Wukana na powierzonym mu terytorium był dosyć rozległy, skoro, jak wynika z dalszych jego działań, miał nawet prawo zawierania traktatów pokojowych.