Adolf Ziegler (ur. 16 października 1892 w Bremie, zm. 18 września 1959 w Varnhalt koło Baden-Baden) – niemiecki malarz, prezes Izby Sztuk Pięknych Rzeszy, przedstawiciel sztuki Blut und Boden, organizator wystawy sztuki zdegenerowanej.
Życiorys W latach 1911–1924 studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Weimarze z przerwą na służbę wojskową w okresie I wojny światowej. W latach 1924–1933 działał jako artysta niezależny. Po osobistym spotkaniu z Adolfem Hitlerem wstąpił w roku 1925 do NSDAP i został mianowany „doradcą do spraw Sztuk Plastycznych” w kierownictwie partii.
W listopadzie 1933 został mianowany profesorem w Akademii Sztuk Pięknych w Monachium. Malowane przez niego z naturalistyczną precyzją portrety i akty kobiece wzbudziły zachwyt Hitlera. Wśród krytyków skrajny naturalizm tych aktów przysporzył mu natomiast miano „narodowego malarza włosów łonowych” (Reichsschamhaarmaler). W listopadzie 1936 został mianowany prezesem Izby Sztuk Pięknych Rzeszy, stanowiącej dział Izby Kultury Rzeszy (Reichskulturkammer). W roku 1937 z polecenia Hitlera zajął się „oczyszczaniem” muzeów i galerii niemieckich z dzieł „sztuki zdegenerowanej”.