Akt I Gomes spośród starających się o rękę córki wyróżnia Roderyka i chce mu to oficjalnie oznajmić. Chimena cieszy się z takiego obrotu sprawy. Infantka wyznaje swojej służącej Eleonorze, że skojarzyła Chimenę z Roderykiem, bo jest świadoma, że choć kocha Roderyka, nie może go poślubić, ma więc nadzieję, że gdy poślubi on inną jej miłość wygaśnie. Gomes wymawia Diegowi, że otrzymał od króla jemu należny tytuł marszałka w Radzie, chełpi się, że jest podporą tronu i bez niego król, by upadł. Gdy dyskusja się zaognia, wymierza adwersarzowi policzek. Diego dobywa broni, ale starość nie pozwala mu dotrzymać placu. Znieważony zwraca się do syna o dokonanie pomsty. Roderyk miota się między obowiązkiem względem ojca i honoru a miłością do Chimeny.
Akt II Arias nakłania Gomesa do pojednania się z Diegiem. Dumny arystokrata odmawia. Nie lęka się nawet gniewu królewskiego. Roderyk wyzywa go na pojedynek. Chimena jest rozdarta pomiędzy pragnieniem, by Roderyk był jej posłuszny, a chęcią by bronił swego honoru. Infantka obiecuje je pomóc i uwięzić Roderyka, by zapobiec pojedynkowi. Osobiście ma jednak nadzieję, że Roderyk zwycięży w pojedynku, a następnie okryje się taką sławą, że będzie mogła go poślubić. Król każe wziąć Gomesa pod straż za znieważenie jego majestatu.