thumb|Grób Jerzego Szapiro na cmentarzu żydowskim w Warszawie Jerzy Szapiro (ur. 7 lutego 1920 w Warszawie, zm. 3 maja 2011 tamże) – polski neurochirurg pochodzenia żydowskiego.
Życiorys Urodził się w zasymilowanej rodzinie żydowskiej, jako syn lekarzy dentystów Kazimierza Kaufmana Szapiro (1888–1977)Grób Kazimierza Szapiro w bazie danych Cmentarza Żydowskiego przy ul. Okopowej w Warszawie. i Elli z domu Mandelsztam (1887–1957)Grób Elli Szapiro w bazie danych Cmentarza Żydowskiego przy ul. Okopowej w Warszawie.. Jego starszym bratem był neurolog i szachista Marek Szapiro (1917–2002)Pamięci profesora Szapiro.. W 1937 r. ukończył Państwowe Gimnazjum im. Józefa Poniatowskiego w Warszawie, po czym w 1938 r. rozpoczął studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego, które przerwał wybuch II wojny światowej.
Początkowo pracował w Szpitalu na Czystem. W 1940 r. został przesiedlony do getta warszawskiego. Od stycznia 1940 do lipca 1942 pracował w Żydowskim Szpitalu Zakaźnym oraz jednocześnie uczęszczał na tajny Kurs Przysposobienia Sanitarnego do Walki z Epidemią, którym kierował Juliusz Zweibaum. W trakcie pracy w szpitalu współuczestniczył w badaniach naukowych nad skutkami neurologicznymi duru plamistego. W drugiej połowie 1942 r.