thumb|right|250px|Kajdany noszone przez św. Irynarcha Rostowskiego
Irynarch Rostowski, imię świeckie: Ilja (ur. 1548 w Kondakowie, zm. 13 stycznia 1616 w Rostowie) – święty mnich Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego.
Pochodził z rodziny chłopskiej. Do monasteru św. św. Borysa i Gleba w Rostowie wstąpił w wieku 30 lat. Wbrew zaleceniom przełożonego, zaczął tam prowadzić niezwykle surowy tryb życia: ograniczał ilość spożywanej żywności, chodził boso, spał na ziemi. Na skutek konfliktu z ihumenem, który nie pozwalał mu na dalsze umartwienia, zmuszony był przenieść się do monasteru Objawienia Pańskiego w Abramiewie. Tam miał mieć sen, w którym ujrzał świętego mnicha Abrahama Rostowskiego. Ten nakazał mu rozdawać wszystko, co miał najuboższym. Wkrótce po tym wydarzeniu Irynarch porzucił monaster i przeniósł się do klasztoru św. Łazarza w Rostowie. Zamieszkał tam w odosobnionej celi. Spotykał się jedynie z rostowskim jurodiwym Janem. Po pewnym czasie uznał jednak, że powinien wrócić do swojego pierwszego klasztoru.