La Bruyère mógł w swoim dziele naśladować Maksymy de la Rochefoucaulda, lub przynajmniej ich konwencję literacką: tekst nieciągły, bezpośrednie przekazywanie własnych refleksji i przemyśleń, formułowanie ich w formie chwytliwych maksym lub sugestywnych obrazów-przykładów.
Treść Charaktery składają się z szesnastu rozdziałów zawierających maksymy, aforyzmy i luźne refleksje autora podzielone tematycznie: O dziełach rozumu - rozdział poświęcony literackim poglądom autora, preferującego twórców starożytnych nad współczesnych. Zawiera również komentarze dotyczące twórczości wybranych autorów francuskich: Jeana Racine’a, Pierre’a Corneille’a, Moliera, Jeana de La Fontaine’a, Pierre’a de Ronsard, Michela de Montaigne'a oraz Clementa Marota. O zasłudze osobistej. Refleksja nad procesem uzyskiwania w społeczeństwie szacunku. Autor dochodzi do wniosku, że jedynie ludzie wysoko urodzeni oraz bogaci mają szansę szybko uzyskać uznanie innych. Pozostali, niezależnie od rzeczywistych zasług, muszą o nie walczyć przez wiele lat, a i tak ich pozycja nie stanie się tak wysoka. O kobietach. Charakterystyka kobiet współtworzących życie współczesnych autorowi eleganckich salonów. Kobieta jest istotą skupioną na kokieterii, frywolną i nieszczerą, w dodatku kieruje się w życiu skrajnymi uczuciami. O sercu.