Enrico Segusio (ur. ok. 1194 w Susie, zm. 6 listopada 1271 w Viterbo) – włoski biskup i kardynał, jeden z najbardziej znaczących kanonistów średniowiecza. Znany jako Hostiensis lub Henryk z Ostii, od nazwy swojej diecezji kardynalskiej.
Życiorys Urodził w Susa w Piemoncie prawdopodobnie w 1194. Ukończył studia prawnicze w Bolonii i Paryżu, uzyskując stopień magistra. Następnie wykładał prawo na obu tych uniwersytetach i został kanonikiem kapituły katedralnej we Vienne. Towarzyszył kardynałowi Ottone de Tonengo w jego legacji do Anglii (1237–1240). W 1240 wstąpił na służbę króla angielskiego Henryka III, który mianował go swoim przedstawicielem wobec Stolicy Apostolskiej. Po niepowodzeniu swych starań o uzyskanie od papieża Innocentego IV depozycji biskupa Winchester powrócił do Francji, gdzie objął funkcję archidiakona Embrun. Uzyskał także prepozyturę Grazu i godność papieskiego kapelana.
W 1244 został mianowany biskupem Sisteron, jednak w następnych latach często gościł w kurii papieskiej, wówczas rezydującej w Lyonie. W 1250 został promowany na arcybiskupstwo w Embrun. Jako arcybiskup przewodniczył synodowi prowincjonalnemu w listopadzie 1257.