thumb|200px|Północne Liang (Northern Liang) ok. 423 Północne Liang () – chińskie państwo okresu Szesnastu Królestw, z ośrodkiem w dzisiejszej prowincji Gansu, istniejące w latach 397–439.
Północne Liang powstało w wyniku buntu, jaki w roku 397 podniósł ród Juqu, należący do plemienia Lushui hu wchodzącego w skład Xiongnu, przeciwko władcom Późniejszego Liang. Juqu szybko udało się opanować północno-zachodnią część Liangzhou (jak miejscowi nazywali „korytarz Hexi”), wraz z Dunhuangiem i Jiuquan. Oficjalnie królem (wang) nowego państwa został Chińczyk Duan Ye (397–401), jednak jego rzeczywista władza była słaba. W roku 401 przywódca Juqu, Mengxun (401–433), zabił Duan Ye i zagarnął królestwo dla siebie. Już wcześniej, w roku 400, w Dunhuangu wybuchła rebelia innego miejscowego urzędnika pochodzenia chińskiego, Li Gao (400–417). Jej rezultatem było założenie państwa Zachodnie Liang. W roku 401 Li Gao zajął Jiuquan, nie był jednak zdolny do dalszej ekspansji kosztem znacznie silniejszego Północnego Liang.