Skarb Nibelungów lub (H-)Niflungów – najważniejszy wątek Pieśni o Nibelungach. Odpowiednik skarbu Andwariego (Andwaranaut) z Eddy Poetyckiej i Sagi o Völsungach. Przynosił zawsze śmierć kolejnemu swojemu właścicielowi.
Początkowo był on majątkiem Nibelunga Starszego, władcy karłów zamieszkujących Nibelheim, który ukrył je we wnętrzu góry i oddał pod straż Alberyka (odpowiednik Andwariego). Po śmierci króla skarb wpadł w ręce Zygfryda, który zabił przy tym jego synów i spadkobierców: Schilbunga i Nibelunga Młodszego.
Po zabiciu Zygfryda przez Hagena z Tronege, za przyzwoleniem władców Burgundii (Gunter, Geront i Giselher), skarb odziedziczyła wdowa po Zygfrydzie, a zarazem siostra jego zabójców Krymhilda. Jednak Hagen widząc, że Krymhilda przez rozdawanie złota buduje wokół siebie stronnictwo wymierzone przeciw niemu i królom burgundzkim, podstępnie zatopił go w wodach Renu.
Dla Germanów wczesnego średniowiecza złoto, srebro i drogie kamienie były nie tylko kapitałem, ale i miały wartość symboliczną. Majątek, bogactwo traktowane było jako zmaterializowana władza, ucieleśnienie potęgi jego właściciela.