Nad Strugą lokowano rozmaite osady służebne względem Poznania, jak np. wspomniane Czapniki lub Rybaki, wykorzystujące wodę do celów technologicznych, co powodowało, że stan wód w cieku był zapewne katastrofalny.
Wytyczenie w 1820 Drogi Dębińskiej, spowodowało utworzenie grobli w południowej części cieku i odcięcie go od Warty. Wtedy to Struga stała się de facto starorzeczem. Ostatecznie Strugę Karmelicką zasypano w całości podczas procesu regulacji miasta w końcu XIX w. (1888-1896). Podobny los spotkał wtedy także Bogdankę (ale tylko w dolnym biegu).
Upamiętnienie i pozostałości Pozostałością po rozlewiskach Warty jest fragment starorzecza na ogrodach działkowych przy Drodze Dębińskiej. Sama Struga upamiętniona jest w nazwie ul. Karmelickiej na Rybakach, w osi której dawniej przepływała.
Zobacz też Rzeki Polski
Przypisy dr inż. Jerzy Sobkowiak, mgr inż. Barbara Filipowicz: Awarie budowlane opowiedziane historią rzeki Warty, XXIV Konferencja Naukowo-Techniczna, Szczecin – Międzyzdroje, 26-29 maja 2009, dostęp elektroniczny: dr hab. Antoni Florkiewicz, prof. PP; mgr Maciej Troć: Problem piętrzenia wód gruntowych na przykładach głębokiego posadowienia obiektów w Poznaniu w: Inżynieria i Budownictwo nr 7/2002 s.