Władysław Okiński (ur. 1 kwietnia 1906 r. we Włocławku, zm. 21 stycznia 1944 r. w Warszawie) – doktor nauk, socjolog i pedagog, podczas okupacji niemieckiej wykładowca tajnego nauczania, teoretyk i autor prac z dziedziny samokształceniaEncyklopedia Warszawy, PWN 1975.
Życiorys Był uczniem Floriana Znanieckiego, obronił pracę doktorską w dziedzinie socjologii na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, tam też został wykładowcą z tego przedmiotu. Był działaczem Instytutu Spraw Społecznych w Warszawie oraz Warszawskiego Uniwersytetu Powszechnego. W 1938 roku przeniósł się do Warszawy i podjął pracę w Instytucie Pedagogiki ZNP. Po wybuchu II wojny światowej kontynuował pracę w tajnym Instytucie. Równocześnie wykładał na tajnym Uniwersytecie Ziem Zachodnich. 5 stycznia 1944 został aresztowany wraz ze studentami podczas wykładu odbywającego się w domu rodzinnym Hanny Czaki. Wszyscy zostali przewiezieni na Pawiak i poddani przesłuchaniom i torturom.