Bukowiński Pułk Piechoty Nr 41 ()– pułk piechoty cesarskiej i królewskiej Armii.
Historia pułku Oddział kontynuował tradycje pułku utworzonego w 1701. Kolory pułkowe: wyłogi i patki siarkowożółte, guziki srebrne.
Garnizony pułkowe W 1873 roku komenda pułku stacjonowała we Lwowie, natomiast komenda uzupełnień i batalion zapasowy w Terezinie. W 1903 roku komenda pułku, komenda uzupełnień i batalion zapasowy były dyslokowane w Terezinie. W 1914 roku pułk stacjonował w Czerniowcach na terytorium 11 Korpusu. Tam też znajdowała się Komenda Okręgu Uzupełnień (niem. Ergänzungs Bezirk Kommando Czernowitz).
Pułk w I wojnie światowej W przededniu I wojny światowej pułk etatowo niewielki sztab, cztery bataliony po cztery kompanie. Kompania piechoty czasu wojny składała się z czterech plutonów i liczyła około 250 żołnierzy i 5 oficerów. Na szczeblu pułku występowały także cztery oddziały karabinów maszynowych (w każdym 1 oficer i 36 szeregowych) i pluton pionierów. W sumie pułk liczył około 4600 żołnierzy. Oddział wchodził w skład 59 Brygady należącej do 30 Dywizji Piechoty. Skład narodowościowy w 1914 roku 27% – Rusini, 54% – Rumuni, 19% – inne narodowości. Wykorzystując doświadczenia wojenne, w cesarsko-królewskiej armii wspólnej rozpoczęto wprowadzać nowe rozwiązania organizacyjne.